به گزارش ایسنا، ‌ برای مصریان باستان، سفر به جهان پس از مرگ سفری پرخطر بود که در آن هوش و ذکاوت‌ فرد در هر قدم آزمایش می‌شد و آن‌هایی که به اندازه کافی خوش‌شانس بودند تا از این سفر جان سالم به در ببرند، در برابر «اوزیریس» و ۴۲ ایزد دیگر می‌نشستند تا قلبشان در برابر یک پر وزن شود. اگر اوضاع خراب می‌شد، روحشان توسط ایزدبانویی ترسناک به نام «آمیت» ‌ که ترکیبی از شیر، اسب آبی و تمساح (سه موجودی که به احتمال زیاد مصریان باستان را می‌خوردند) بود، بلعیده می‌شد. با این حساب عجیب نیست که مصریان مجموعه‌ای از حدود ۱۶۰ طلسم و افسون را تهیه کردند که برای کمک به مردگان برای رسیدن به بهشت(paradise) در نظر گرفته شده بود. امروزه این افسون‌ها با نام «کتاب مردگان» شناخته می‌شوند و نسخه‌ای ۲۰۰۰ ساله کامل و زراندود از این متن اکنون در موزه «بروکلین» ‌ واقع در نیویورک به نمایش درآمده است. «یکاترینا بارباش» (Yekaterina Barbash)، مصرشناسی که پیش از کار بر روی این نمایشگاه، در تمام دهه‌های تحقیق خود درباره مصر باستان، هرگز پاپیروس زراندود ندیده بود، ‌ نسخه «کتاب مردگان» ‌ که در موزه «بروکلین» ‌ به نمایش گذاشته شده است را فوق‌العاده نادر توصیف کرد. «کتاب مردگان» در دوران «پادشاهی نوین مصر» به محبوبیت رسید، اما در حقیقت از «تابوت‌نوشته» (نوشته‌هایی که روی تابوت حکاکی می‌شدند) و «هرم‌نوشته» هایی که روی دیوارهای اهرام نقش می‌بستند، نشأت گرفته است. «تابوت‌نوشته» ها در دوران «پادشاهی میانه مصر» ‌(۲۰۳۰ پیش از میلاد تا ۱۶۴۰ پیش از میلاد) محبوب بودند، این درحالی است که نخستین «هرم‌نوشته» ‌ در دودمان پنجم «پادشاهی کهن مصر» (۲۴۶۵ پیش از میلاد تا ۲۳۲۳ پیش از میلاد) خلق شد. با گذشت زمان این متن‌ها افزایش پیدا کردند و در نهایت در یک طومار واحد جمع‌آوری شدند. آنهایی که به اندازه کافی ثروتمند بودند تا بتوانند یکی از این نسخه‌ها را تهیه کنند، از یک کاتب می‌خواستند نسخه‌ای از «کتاب مردگان» را برایشان بسازد که سپس می‌توانست در مراسم خاکسپاری برای یکی از اعضای خانواده متوفی استفاده شود. به گفته «باربارش» ‌ فصل‌های مختلف «کتاب مردگان» ‌ به موضوعات مختلفی می‌پردازند و برخی از متون توسط زندگان استفاده می‌شد؛ مانند متن‌های محافظتی در برابر چیزهایی مثل عقرب‌ها، تمساح‌ها یا حشرات. متن‌های دیگر احتمالا در طول مومیایی‌کردن یا خاکسپاری خوانده می‌شدند و حتی طلسم‌های تغییر شکل وجود داشت که به روح کمک می‌کرد به چیزهای مختلف تبدیل شود و بین جهان‌ها سفر کند. «دورمن» با اشاره به این‌که هیچ‌یک از طومارهای «کتاب‌ مردگان» ‌ همانند دیگری نیست، گفت: «هیچ یکی از کتاب‌ها تمامی طلسم‌ها را شامل نمی‌شود، بلکه فقط چند مورد منتخب در هر یک از آن‌ها وجود دارد.» «پیتر دورمن»، استاد رشته مصرشناسی در دانشگاه شیکاگو در مقاله‌ای نوشته است: «کتاب مردگان» در حقیقت تعداد نسبتا زیادی نوشته را شامل می‌شود که اغلب روی طومارهای پاپیروس نوشته می‌شدند و در مقبره‌های مربوط به دوران «پادشاهی نوین مصر» (۱۵۵۰ پیش از میلاد تا ۱۰۷۰ پیش از میلاد) دفن می‌شدند. نسخه «موزه بروکلین» تاریخچه‌ای طولانی و پیچیده دارد. این طومار که قدمت آن به بازه‌ای بین ۳۴۰ تا ۵۷ پیش از میلاد می‌رسد، در قرن نوزدهم توسط یک پزشک بریتانیایی به نام «هنری ابوت» ‌  به آمریکا آورده شد. او به این امید که برای این طومار خریداری پیدا کند، نمایشگاه عظیمی از مصنوعات مصری برگزار کرد. این تلاش ناموفق بود. این طومار در نهایت به مالکیت انجمن تاریخی نیویورک درآمد و در سال ۱۹۴۸ به دست «موزه بروکلین» رسید. این نکته که بسیاری از بخش‌های این نسخه از «کتاب مردگان» با طلا زراندود شده است، عمیقا با هدف متن و باورهای مصریان باستان درباره طلا مرتبط است. بخش‌های خاصی از این پاپیروس، مانند تصاویری از تاج‌ها، قرص‌های خورشید و نیایشگاه‌ها، برای نشان دادن اهمیتشان زراندود شده‌اند. علاوه بر این، مصریان باستان طلا را با مفاهیم تولد دوباره و تبدیل شدن به یک موجود الهی مرتبط می‌دانستند، بنابراین منطقی است که بخش‌هایی از یک نسخه از «کتاب مردگان» زراندود شود. «بارباش» گفت: «مصریان باستان معتقد بودند که خدایان پوستی از طلا، استخوان‌هایی از نقره و موهایی از لاجورد دارند» این کارشناس افزود: «طلا تیره و کدر نمی‌شود، بنابراین برای آن‌ها با ابدیت و مفاهیم الهی پیوند داشت. همچنین جنبه‌ صرفا تجملی بودن به دلیل توانایی مالی برای تهیه آن نیز درباره استفاده از طلا وجود داشت.»