همه چیز درباره پارک ملی قلعه بریمستون هیل در سندی پوینت، سنت کیتس و نویس

پارک ملی بریمستون هیل قلعه یک میراث جهانی یونسکو است ، قلعه ای به خوبی حفظ شده بر روی تپه ای در جزیره سنت کیتس در فدراسیون سنت کریستوفر (سنت کیتس) و نویس در شرق کارائیب . توسط مهندسان نظامی بریتانیایی طراحی شد و توسط آفریقایی های برده شده ساخته و نگهداری شد . این یکی از بهترین استحکامات تاریخی حفظ شده در قاره آمریکا است.

کانن ها برای اولین بار در سال 1689 در طول جنگ نه ساله توسط ژان باپتیست دو کاس بر روی تپه بریمستون سوار شدند ، زمانی که فرانسوی ها از آنها برای تصرف قلعه چارلز انگلیسی استفاده کردند . انگلیسی ها، تحت رهبری کریستوفر کودرینگتون ، از همین تاکتیک برای بازپس گیری قلعه یک سال بعد استفاده کردند. از آن زمان به بعد، انگلیسی ها از این تپه به عنوان یک قلعه استفاده کردند و با استفاده از ارتفاع 972 فوتی، توپ 24 پوندی را نصب کردند.

در سال های 1711 و 1731، صاعقه مجله باروت را نابود کرد . در سال 1736، قلعه 49 اسلحه داشت. از سال 1795، 40 عضو "سپاه بردگان تجسم یافته سنت کریستوفر" در قلعه خدمت می کردند، که به پیک ها و کتلاس ها مسلح بودند . 

در سال 1780، این قلعه تسخیرناپذیر، " جبل الطارق دریای کارائیب" در نظر گرفته شد.  ژانویه 1782 ، فرانسوی ها به فرماندهی دریاسالار کنت فرانسوا ژوزف پل دو گراس و فرانسوا کلود آمور، مارکی دو بوئیه ، قلعه را محاصره کردند. در طول محاصره، جزیره مجاور نویس تسلیم شد و اسلحه‌هایی از فورت چارلز و دیگر قلعه‌های کوچک آنجا به سنت کیتس برای استفاده علیه بریمستون هیل آورده شد. 

دریاسالار بریتانیایی هود نتوانست دو گراس را از محل خود خارج کند و پس از یک ماه محاصره ، پادگان بریتانیایی بسیار بیشتر از تعداد و محدود شده تسلیم شدند. با این حال، یک سال بعد، معاهده پاریس (1783) سنت کیتس و تپه بریمستون را به همراه جزیره مجاور نویس به حکومت بریتانیا بازگرداند . 

به دنبال این حوادث، انگلیسی ها برنامه ای برای تقویت و تقویت استحکامات اجرا کردند و تپه بریمستون دیگر هرگز به دست نیروهای دشمن نیفتاد. نیروی دریایی فرانسه تلاش کرد تا قلعه را در سال 1806 بازپس گیرد اما ناکام ماند.

دریاسالار فرانسوی ادوارد توماس بورگس د میسیسی به جزیره حمله کرد و موفق شد مجله پودر را در سال 1805 منفجر کند. پس از پایان جنگ های ناپلئونی ، شبه نظامیان محلی در سراسر دریای کارائیب در سال 1838 منحل شدند.