به گزارش پايگاه اطلاع رساني مرکز گردشگري علمي-فرهنگي دانشجويان ايران(istta) به نقل از تهران امروز، استان‌هاي غربي كشور به دليل قدمت و گذشته چند هزار ساله‌اي كه دارند علاوه بر اينكه سنت‌ها و روش‌هاي مختلف زندگي دارند از موسيقي و صنايع‌دستي غني و ارزشمندي برخوردار هستند. از سوي ديگر اقوام مختلف ايران هم از هنرها و ظرفيت‌هاي فراواني برخوردار هستند كه مي‌توان براي جذب گردشگر، صادرات و نيز پويا شدن جوانان منطقه از آن بهره برد. اقامت جمعيت بسياري از اقوام كرد، ترك، لر، عرب و فارس در غرب كشور موجب شده است كه با افزايش روابط‌ فرهنگي ميان آنها، شاهد شكل‌گيري فرهنگ غني ايراني در بستر گفت‌وگوي اين فرهنگ‌هاي مختلف باشيم. اما در كنار اين موارد،كه در واقع ميراث فرهنگي اقوام ماست، دستاوردهاي تاريخي آنها به عنوان صنايع‌دستي و سرزمين آنها به عنوان ظرفيت گردشگري ذيل مسئوليت‌هاي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع‌دستي و گردشگري قرار مي‌گيرد. اين نكات را همه مسئولان حوزه‌هاي مربوطه به ويژه سازمان ميراث فرهنگي، صنايع‌دستي و گردشگري خوب مي‌دانند و بسيار هم در سخنان خود بر آنها تاكيد دارند. چنانچه چندي پيش جشنواره‌اي در مركز استان كردستان برگزار شد با عنوان «جشنواره بزرگ اقوام ايران زمين و نمايشگاه صنايع‌دستي». در اين جشنواره استان‌هاي آذربايجان‌شرقي، آذربايجان غربي، زنجان، قزوين، مازندران، ايلام، خوزستان، كردستان، فارس، همدان، خراسان رضوي و كرمانشاه صنايع‌دستي و هنرهاي سنتي خود را به نمايش گذاشتند. همچنين استان‌هاي خوزستان، آذربايجان، لرستان و كردستان به اجراي موسيقي زنده و رقص محلي پرداختند. اما موضوع اين است كه بازخورد چنين نمايشگاهي چه بوده است؟ تا چه اندازه اين نمايشگاه موفق شد توانمندي‌هاي گردشگري و جاذبه‌هاي بكر طبيعي و بي‌نظير آن را اگر نه به همه كشور لااقل به شركت‌كنندگان معرفي كند و گرچه ارتقاي فرهنگ اقوام ايران زمين و آشنايي با آداب و رسوم استان‌هاي ديگر كشورها به عنوان يك فرهنگ و آيين رسمي ازاهداف آن اعلام شد اما اين اهداف تا چه اندازه محقق شدند؟ البته ارتقاي فرهنگ اقوام با چنين جشنواره‌هايي فقط سخني رسمي و كليشه‌اي است چرا‌كه فرهنگ اقوامي كه در طول قرن‌ها شكل گرفته و تكامل يافته است آنقدر سطحي نيست كه با چنين جشنواره‌هايي در طرفه العيني ارتقا يابد، اما همين جشنواره‌ها در عين نقايص و كاستي‌هايي كه دارند مي‌توانند نقطه اميدي براي حركت به سمت اهداف گردشگري استان‌ها باشند. در اين ميان نبايد از نقش رسانه‌ها غافل شد، كما اينكه به نظر مي‌رسد در مورد جشنواره مذكور نيز اطلاع‌رساني درستي صورت نگرفت و حتي خود مردم استان چندان كه بايد از برگزاري جشنواره و اهداف آن مطلع نشدند. به هر حال معرفي اقوام ايراني با آداب و رسوم و سنت‌هايشان يكي از وظايف سازمان ميراث فرهنگي است كه توقع مي‌رود متوليان امر براي تحقق آن تلاش بيشتري از خود نشان دهند.