به گزارش پايگاه اطلاع رساني مرکز گردشگري علمي-فرهنگي دانشجويان ايران(istta) به نقل از آرمان، مجموعه قورخانه تهران بنايي مربوط به دوران قاجار است که در خيابان امام خميني اول خيابان خيام واقع شده است. اين ساختمان در سال 1357 زير نظر وزارت دفاع بوده و پس از آن زمين و عمارت قورخانه به شهرداري سپرده شد. قورخانه با اينکه زماني محلي براي ساخت اسلحه و وسايل نظامي و جنگي بوده اکنون در برابر اين حوادث بي‌دفاع است. نکته اساسي اينجاست که بخش بزرگي از عمارت قورخانه تهران، طي ساليان مديد، به‌علت کم‌توجهي مسئولان و فرسودگي ناشي از گذر زمان تخريب شده بود و تنها دروازه بزرگ فلزي و بناي دوطبقه‌اي سردر قورخانه در محدوده خيابان خيام به‌جا مانده است.اما در سال ???? خورشيدي، مقرر شد که اين بنا، پس از انجام عمليات مرمتي به يکي از خروجي‌هاي متروي تهران تبديل شود. بدين ترتيب، بخش عمده‌اي از بناي قورخانه بزرگ تهران قديم، پس از اتمام عمليات مرمتي و به دنبال مطالعات کارشناسي با نظارت ميراث فرهنگي استان تهران و با همکاري شرکت مترو، ساماندهي شد و ضمن بازسازي اين محوطه و احياي دروازه قديمي قورخانه اين بناي قديمي که زماني محل ساختن اسلحه و مهمات جنگي بود، به يکي از ايستگاه‌هاي خروجي مترو تبديل شد. اکنون زيباسازي اين منطقه توسط شهرداري انجام مي‌شود که بايد زير نظر سازمان ميراث فرهنگي انجام گيرد زيرا در سال 1376 سردر قاجاري قورخانه و سردر فلزي و تاريخي قورخانه به‌عنوان يک اثر ملي ثبت شد. زيباسازي معابر اين منطقه زير نظر شهرداري منطقه 12 است. مسئولان ديوارهاي قورخانه را که روزي بر هر کدام از اين آنها نقوشي از اسلحه‌هاي آن زمان بود، با رنگ‌هاي سبز و آبي رنگ کرده‌اند، درحالي که پاشيدن رنگ روي اين اثر تاريخي، نه‌تنها تخلف بلکه موجب تخريب آن نيز مي‌شود. بعد از اعتراض به اقدام مسئولان زيباسازي شهرداري جهت زدودن رنگ‌ها، آنها دوباره اين بنا را با سنگ‌هاي کامپوزيت تزئين و روي ديوارهاي يک اثر ملي از سنگ‌هاي مرمر براي تزئين استفاده کرده‌اند! بعد از انتشار اين خبر نه شهرداري و نه سازمان ميراث فرهنگي واکنشي نشان ندادند و حتي اگر رنگ‌ها را از روي اين اثر تاريخي با قدمت چندين ساله هم پاک کنند باز به اين سردر تاريخي لطمه وارد شده است. مشکل ديگري که در رابطه با اين بناي تاريخي وجود دارد، اينکه طبق اسناد تنها بخش غربي و شرقي و خود سردر قورخانه ثبت ملي شده و بخش شمالي آن که در خيابان امام خميني است و ديواري حدود 20 متر است، ثبت نشده است. از سويي ديگر چندي پيش بخش شمالي ديوار کاملا تخريب و با استفاده از مصالح جديد، ديواري چند متر عقب‌تر از آن بنا شد. اکنون حدود 13-14 متر از ديوار که ثبت تاريخي نشده اما داراي قدمت است، باقي مانده که هنوز امکان تخريبش وجود دارد.