عراق

خاور میانه
جمعیت 32,585,692

Iraq

Middle East

درباره کشورعراق در قاره خاور میانه

flag

پیشینه تاریخی عراق به هزاران سال پیش از میلاد برمی‌گردد؛ سومریان، اکدی‌ها، آشوری‌ها، اموری‌ها و کلدانی‌ها نخستین تمدن‌های عراق بودند. مسلمانان در سال ۱۴ قمری مدائن را تصرف کردند و عراق در زمان خلیفه دوم جزئی از قلمرو اسلامی شد. بخشی از عراق، از پیش از اسلام جزو ایران بود اما با قرارداد زهاب بین عثمانی و صفویه برای همیشه از ایران جدا شد. با سقوط امپراتوری عثمانی، اختلاف ایران و عراق بر سر حاکمیت بر اروندرود، روابط دو کشور را تیره ساخت. با جنگ ایران و عراق در دوران حاکمیت حزب بعث تیره‌ترین روابط دو کشور رقم خورد. پس از سقوط صدام حسین، روابط دو کشور رونق یافت .

گالری تصاویر

Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image
Iraq,عراقs image

اطلاعات

  • 32585692 جمعیت
  • 00964 کد کشور
  • Arabic زبان اصلی
  • 3 منطقه زمانی
  • جمهوریحکومت
  • دینارواحدپولی
  • راستسمت رانندگی
  • 220ولتاژبرق
  • 473072 کیلومتر مربعمساحت
  • iqپسوند اینترنتی

استان های عراق

شهرهای عراق

آب و هوا

    آب و هوای کشور (به جز شمال) عمدتاً صحرایی است با زمستان‌های خنک و گاه سرد و تابستان‌های خشک و گرم و آفتابی. دمای هوا در تابستان در بیشتر جاهای این کشور به 40درجه سانتیگراد و در برخی مناطق به 48درجه می‌رسد. دمای هوا به ندرت در زمستان بالای ۲۱ درجه می‌رود و در شرایط سخت بین 15تا 19درجه و در شب‌ها تا حد 2تا 5درجه قرار می‌گیرد. مناطق کوهستانی شمال اغلب از زمستان‌های سرد با بارش برف و باران برخوردار است که گاهی موجب طغیان رودخانه‌ها می‌شود. به طور معمول بارندگی در این کشور کم است. در بیشتر مناطق سالانه کمتر از 250میلی‌لیتر بارش وجود دارد. این بارش‌ها هم بیشتر در زمستان رخ می‌دهد. باران‌های تابستانی به جز در شمال بسیار به ندرت اتفاق می‌افتند.

موقعیت جغرافیایی

    با کشورهای ایران در شرق، ترکیه درشمال،سوریه و اردن در غرب و عربستان سعودی و کویت درجنوب هم مرز میباشد

سیاست

    دولت فدرال عراق تحت قانون اساسی فعلی به شکل یک جمهوری فدرالی دموکراتیک پارلمانی اسلامی تعریف می‌شود. دولت فدرال مشتمل بر قوای مجریه، مقننه و قضاییه و کمیسیون‌های مستقل متعدد دیگر است. جدای از دولت فدرال مناطق (مشتمل بر چند استان)، استان‌ها و بخش‌هایی وجود دارند که طبق قانون دارای اختیاراتی هستند. ائتلاف ملی عراق بزرگترین گروه شیعه‌ی مجلس این کشور است که با ادغام ائتلاف دولت قانون تحت رهبری نخست‌وزیر نوری المالکی و ائتلاف ملی عراق ایجاد شد.ائتلاف میهنی عراق توسط ایاد علاوی رهبری می‌شود؛ فردی سکولار شیعه که مورد حمایت گسترده‌ی سنی‌ها قرار دارد. این حزب رویکردهای ضدجدایی‌طلبانه‌ی استوارتری نسبت به رقبای خود دارد. در لیست کردستان دو حزب دموکرات کردستان عراق به رهبری مسعود بارزانی و اتحادیه میهنی کردستان به رهبری جلال طالبانی غلبه دارند. هر دو حزب سکولار هستند و دارای روابط نزدیک با غرب می‌باشند قانون اساسی عراق در مهرماه 1384طی یک رفراندوم با اکثریت 78درصدی به تصویب رسید. این درصد در مناطق مختلف اختلاف فاحشی داشت. شیعیان و کردها از قانون اساسی جدید حمایت می‌کردند اما اعراب سنی آن را رد کردند. نخستین انتخابات سراسری پارلمانی طبق این قانون اساسی در 24 آذر 1384برگزار شد. تمام گروه‌های قومیتی از جمله اقلیت‌های آشوری و ترکمن در این انتخابات شرکت کردند. قانون شماره‌ی 188مصوب 1338(قانون احوال شخصیه) اختیار چند همسر را بسیار سخت کرده، حضانت کودک را بعد از طلاق به مادر داده و ازدواج زیر 16سال را ممنوع کرده است.اسلام به عنوان منبعی رسمی برای قانونگذاری در ماده اول قانون مدنی مورد اشاره قرار گرفته است.عراق دادگاه‌های اسلامی ندارد اما دادگاه‌های مدنی از فقه اسلامی برای رسیدگی به احوالات شخصیه نظیر ازدواج و طلاق استفاده می‌کنند. از سال 1374عراق از شریعت اسلام برای جزای بزه‌های جنایی استفاده کرد. این قانون بنابر قانون مدنی فرانسه و تفاسیر سنی و شیعی (جعفری) از اسلام می‌باشد. پل برمر حاکم موقت عراق در سال 1383اعلام کرد که هر گونه پیش‌نویس قانون اساسی که مبتنی بر اسلام باشد را رد خواهد کرد.این سخن بسیاری از روحانیون شیعی را خشمگین ساخت.در نتیجه ایالات متحده در 1384از موضع خود دست کشید و با نقش دین اسلام در قانون اساسی موافقت کرد تا بن‌بستی که در نگارش متن پیش‌نویس ایجاد شده بود پایان گیرد.

تاریخ

    شمال عراق بین 65000 تا 35000 سال پیش از میلاد میزبان فرهنگ نئاندرتال بوده‌است. عراق از حدود1000سال پیش از میلاد (به همراه آسیای صغیر و سرزمین شام) یکی از مراکز فرهنگ پیش‌نوسنگی نژاد قفقازی (نوسنگی پیش‌ازسفال ) شناخته می‌شود که در آن برای نخستین بار کشاورزی و گله‌داری پدید آمد. دوره‌ی نوسنگی بعدی (نوسنگی پیش‌ازسفال ب.) در این منطقه با خانه‌های مستطیلی قابل تشخیص است. مردم در زمان نوسنگی پیش‌ازسفال از ظروف سنگی، سنگ گچ و آهک استفاده می‌کردند. در این منطقه ابزارهای ساخته‌شده از مواد آتشفشانی مربوط به آناتولی یافت شده که مدرکی دال بر وجود روابط تجاری ابتدایی می‌باشد. از دیگر مکان‌های باستانی که نشان از پیشرفت انسانی در این نواحی دارد می‌توان به قلعه‌ی جرمو (در حدود 7100سال پیش از میلاد)فرهنگ حلف و دوره‌ی عبید (بین 6500و 3800پیش از میلاد) اشاره کرد. در این دوران سطح کشاورزی، ابزارسازی و معماری پیشرفت کرد. دوره‌ی تاریخی عراق در واقع از دوره‌ی اوروک (4000تا 3100سال پیش از میلاد) با تاسیس شهرهای سومری و بکارگیری تصویرنگاشت، مهرهای استوانه‌ای و تولید انبوه کالا آغاز می‌شود. میان سده‌های 29و 24پیش از میلاد شماری از پادشاهی‌ها و دولت‌شهرها درون عراق دودمان‌های اکدی‌زبان داشتند که می‌توان به آشور، اکالاتوم، ایسن و لارسا اشاره کرد. با این همه، سومری‌ها در تمام این مدت بر دیگران چیرگی داشتند تا این که امپراتوری اکد (2124-2335پیش از میلاد) با مرکزیت شهر اکد در مرکز عراق پدیدار گشت. سارگن بزرگ که خود رابشاکه (یا وزیر) شاه سومر بود، امپراتوری اکد را بنا نهاد، تمام دولت‌شهرهای جنوب و مرکز عراق را تسخیر کرد، شاه آشور را فرمانبر خود ساخت و بدینسان تمام سومریان و اکدیان را درون یک کشور متحد کرد. پس از آن بود که تصمیم به گسترش قلمرو خود گرفت و در نتیجه سرزمین‌های گوتی‌ها، ایلام، سیسیا (شوش) و توروکو از ایران باستان، هوری‌ها، لووی‌ها و حتیان از آناتولی و اموری‌ها و ابلا در سوریه‌ی باستان را تصرف کرد. بعد از سقوط امپراتوری اکد در اواخر سده‌ی 22پیش از میلاد، گوتی‌ها چندین دهه جنوب این امپراتوری را اشغال کردند و آشوری‌ها دوباره استقلال خود را به دست آوردند. این تحولات با رنسانس سومری‌ها که به شکل امپراتوری نوسومری پدیدار شد ادامه یافت. سومری‌ها توانستند با رهبری شاه خود به نام شولگی تقریباً تمام عراق به جز سرزمین‌های شمالی یعنی آشور را به دست آورند و قدرت خود را بارها به رخ ایلامی‌ها، گوتی‌ها و اموری‌ها بکشند. حمله‌ی ایلامی‌ها در سال 2004 پیش از میلاد باعث شد تا دوران احیای مجدد سومری‌ها پایان یابد. پادشاهی اکدی‌زبان آشور در میانه‌های سده‌ی 21پیش از میلاد توانسته بود شمال عراق را کاملاً به چنگ آورد و سرزمین خود را به سمت شمال شرقی شام، مرکز عراق و شرق آناتولی گسترش دهد و امپراتوری قدیم آشور (حدوداً 2035تا 1750پیش از میلاد) تحت فرامین پوزورآشور یکم، سارگون یکم، ایلوشوما و اریشوم یکم را تاسیس نماید. اریشوم یکم به دلیل نگارش یکی از جزئی‌ترین مجموعه قوانین دنیا شناخته می‌شود. جنوب به چندین دولت اکدی‌زبان تقسیم شد که مشهورترین آن‌ها ایسن، لارسا و اشنونا بودند.

دین و مذهب

    مذهب مردم این کشور اسلام سنی میباشد

تقصیمات کشوری

    عراق دارای هجده استان میباشد 1-بغداد 2-صلاح‌الدین 3-دیاله 4-واسط 5-میسان 6-بصره 7-ذی‌قار 8-مثنی 9-قادسیه 10-بابل 11-کربلا 12-نجف 13-انبار 14-نینوا 15-دهوک 16-اربیل 17-کرکوک 18-سلیمانیه

اقتصاد

    صادرات نفت از گذشته نقش اصلی را در اقتصاد عراق بر عهده داشته به طوری که 95٪ از درآمد خارجی این کشور را تشکیل می‌دهد. عدم توسعه در سایر زمینه‌ها باعث بروز بیکاری 18تا 30درصدی و درآمد سرانه‌ی 4000دلاری شده است. در سال 2011استخدام تمام‌وقت در بخش عمومی نزدیک به 60درصد از کل استخدام‌ها را شامل می‌شد. بخش صادرات نفت شغل‌های بسیار کمی برای عراقی‌ها ایجاد کرده است.در حال حاضر درصد پایینی از خانم‌ها (بالاترین تخمین‌ها در سال 2011حدود 22٪ بوده) به طور رسمی کار می‌کنند. اقتصاد دستوری عراق پیش از اشغال این کشور توسط آمریکا، هر گونه مالکیت تجاری در عراق توسط خارجی‌ها را ممنوع کرده‌بود، بسیاری از صنایع بزرگ را به شکل دولتی اداره می‌کرد و تعرفه‌های شدیدی بر کالاهای خارجی وارد می‌ساخت. اما بعد از اشغال عراق در سال 1382حکومت ائتلاف موقت عراق به سرعت دستورات الزام‌آوری پیرامون خصوصی‌سازی اقتصاد عراق و گشایش آن به روی سرمایه‌گذاران خارجی صادر کرد. باشگاه پاریس در 30آبان 1383قبول کرد تا 80٪ (معادل 33میلیارد دلار) از بدهی 42میلیارد دلاری عراق به کشورهای عضو این باشگاه را ببخشد. کل بدهی خارجی عراق در سال 1382معادل 120میلیارد دلار بود که تا سال 1383پنج میلیارد دلار دیگر به آن اضافه شده بود. صنعت گردشگری در عراق نیز به خاطر وجود برخی اماکن مهم مذهبی شیعیان، نقش قابل توجهی را در اقتصاد عراق برعهده دارد. سازمان حج و زیارت ایران در سال 2012میلادی، با ذکر آمار گردشگران و زائران ایرانی اعلام کرد که هر ساله بیش از یک میلیون و دویست هزار ایرانی، از طریق مرز زمینی و هوایی به کشور عراق اعزام می‌شوند.

ارتش و نظام

    نیروهای مسلح عراق تحت فرمان وزارت کشور و وزارت دفاع کار می‌کنند. همچنین بخشی از این نیروها با عنوان نیروی عملیات‌های ویژه با هدایت دفتر مقابله با تروریسم تحت نظر مستقیم نخست‌وزیر فعالیت دارند. نیروهای وزارت دفاع عبارتند از نیروی زمینی، نیروی هوایی و نیروی دریایی. پیشمرگه نیروی مسلح دیگری است که تحت فرمان حکومت اقلیم کردستان عراق است. دولت محلی و دولت مرکزی بر سر میزان فرمانبری این نیرو از بغداد اختلاف نظر دارند. نیروی زمینی عراق نیرویی ضدشورش است که تا آبان 1388دارای 14لشکر بود و هر لشکر از 4تیپ تشکیل یافته‌بود.ین نیرو را مهم‌ترین عنصر در درگیری‌های ضدشورشی توصیف می‌کنند.تیپ‌های پیاده‌ی سبک دارای سلاح‌های کوچک، مسلسل، آرپی‌جی، لباس ضدگلوله و خودروهای زرهی سبک هستند. تیپ‌های پیاده‌ی مکانیزه مسلح به تانک‌های اصلی میدان نبرد تی 54/55 و خودرو جنگی پیاده‌نظام مدل bmp100می‌باشند.در میانه‌های سال 1387مشکلات مربوط به نگهداری و تامین تجهیزات در این نیروها بروز کرد. آماج نیروی هوایی عراق پشتیبانی از نیروهای زمینی، شناسایی و ترابری یگان‌ها است. دو اسکادران شناسایی از هواپیماهای سبک استفاده می‌کنند. سه اسکادران بالگرد برای انتقال نیروها و یک اسکادران ترابری از هواپیمای c3000 برای انتقال نیرو، تجهیزات و آماد استفاده می‌کند. پرسنل این نیرو هم‌اکنون حدود 300نفر است. طبق برنامه قرار است تعداد این نیروها تا سال 1397به 18000نفر و 550پرنده برسد. نیروی دریایی عراق نیرویی کوچک است و از 5000افسر و ملوان که از میان آن‌ها 800نفر تفنگدار دریایی هستند تشکیل یافته. آماج این نیروها حفاظت از خط ساحلی و راه‌آب‌های سرزمینی در مقابل نفوذ شورشیان است. همچنین این نیرو موظف به مراقبت از سکوهای نفتی فراساحل عراق است.

قوم و نژاد

    قومیت‌های گوناگون و ساکنان آن را عرب، کرد،لر، ترکمن، آشوری، کلدانی، مندایی و صابئین و غیره تشکیل می‌دهند.

گردشگری و سفر

    به دلیل سرمایه دار بودن اغلب اعراب به هر نقطه از دنیا اراده کنند میتوانند سفر کنند

تحصیلات

    درصد سواد آکادمی در این کشور بسیار پایین میباشد ولی تحصیل حوضوی در این کشور از دانشجوهای بیشتری برخوردار است به طور میانگین تنها 3 درصد از مردم این کشور سواد آکادمی دارند

گردشگری و توریست

    به دلیل دارا بودن اماکن مذهبی اسلامی در این کشور صنعت توریسم از رونق بالایی برخوردار است و سالانه هزاران گردشگر را به سمت این کشور روانه میکند سالانه میلیون ها دلار از طریق گردشگران اماکن مذهبی عاید این کشور میشود و موجب رونق گردشگری در این کشور شده است

فرهنگ

    عراق کشوری است با قومیت‌های گوناگون و ساکنان آن را عرب، کرد، لرترکمن، آشوری، کلدانی، مندایی و صابئین و غیره تشکیل می‌دهند. کردها در نواحی شمال و شمال شرقی عراق که به کردستان عراق مشهور است زندگی می‌کنند و از لحاظ فرهنگی. زبانی و طرز پوشش با عرب‌ها متفاوتند و لرها در شرق کشور در استان‌های واسط، دیاله، میسان سکونت دارند. کشور عراق از نظر ساختار اجتماعی فرهنگی به سه حوزه کاملاً متفاوت قابل تقسیم است. در حوزه مرکزی عراق اعراب سنی، در شمال کردها و در جنوب شیعیان سکونت دارند و هر کدام از این گروه‌ها دارای شاخصه‌های فرهنگی و اجتماعی خاص خود هستند. البته در کنار این سه گروه اصلی، هویت‌های فرهنگی اجتماعی کوچک‌تری نظیر ترکمن‌ها، آشوری‌ها و یزیدی‌ها نیز وجود دارند که دارای فرهنگ و عقاید متمایزی می‌باشند. شیعیان که اکثریت جمعیت عراق را تشکیل می‌دهند، بیشتر در مناطق جنوبی و مرکزی عراق سکونت دارند. وجود مقبره امامان شیعی در شهرهای مقدس عراق همچون کربلا و نجف، و همچنین وجود حوزه علمیه نجف و در نتیجه حضور دایمی علمای شیعی در این شهرها باعث تقویت فرهنگ شیعی شده است و این امر شیعیان عراق را از نظر فرهنگی به ایرانیان شیعی‌مذهب نزدیک ساخته است اعراب سنی بخش دیگری از ساختار فرهنگی اجتماعی عراق را تشکیل می‌دهند. این بخش از ساختار فرهنگی عراق براساس قومیت عربی و مذهب سنی ایجاد شده و به دلیل حاکمیت اقلیت اعراب سنی در طول دهه‌های گذشته در عراق تقویت شده است. گرایش‌ها و عصبیت عربی این بخش از فرهنگ عراق بسیار قدرتمند بوده و پان عربیسم به عنوان یک ایدئولوژی سیاسی فعال در عراق و حتی جهان عرب در این فرهنگ ریشه داشته است . کردها عموماً در مناطق بلند شمالی، دره‌های مجاور آن و در چهار استان سلیمانیه، اربیل، دهوک و کرکوک (تمیم) زندگی می‌کنند. به غیر از این مناطق که اکثریت قریب به اتفاق کرد هستند، کردها در مناطق مجاور نیز پراکنده‌اند و جمعیت انبوهی از آنان تا حدود خانقین هم پخش شده‌اند. اصولاً پیوند و همبستگی کردها، قبیله‌ای است.