میانمار

آسيا
جمعیت 55,390,000

Myanmar

Asia

درباره کشورمیانمار در قاره آسيا

flag

میانمار (برمه) موسوم به سرزمین طلایی کشوری است که اکثر ساکنان آن را بودایی‌ها تشکیل داده‌اند.

گالری تصاویر

Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image
Myanmar,میانمارs image

اطلاعات

  • 55390000 جمعیت
  • 0095 کد کشور
  • Myanmar (Burmese) زبان اصلی
  • 6.5 منطقه زمانی
  • حزب نظامیحکومت
  • کیاتواحدپولی
  • راستسمت رانندگی
  • 110ولتاژبرق
  • 676578 کیلومتر مربعمساحت
  • mmپسوند اینترنتی

جاذبه های گردشگری میانمار

    هتل های میانمار

    آب و هوا

      آب و هوای این کشور در بخش های کوهستانی سرد و برفی و در باقی مناطق معتدل و بارانی میباشد

    موقعیت جغرافیایی

      از شمال شرقی با چین، از شرق با لائوس، از جنوب شرقی با تایلند، از غرب با بنگلادش و از شمال غربی با هند مرز مشترک دارد و از جنوب غربی با خلیج بنگال و از جنوب با دریای آندامان محدود می‌شود.

    سیاست

      در حالی که برمه یکی از مستمرات بریتانیا بود، امضای موافقتنامه‌ای توسط ژنرال آنگ سان باعث شد که این کشور نهایتاً به استقلال برسد. در سال 1974طیّ یک همه‌پرسی ملی، جمهوری سوسیالیستی برمه رسماً تحت طرح‌ریزی قانون اساسی جدید، حیات دوباره یافت. آنگ سان سوچی، دختر ژنرال سان، از رهبران جنبش استقلال طلبانه برمه، از سال 1988فعالیت سیاسی خود را در آن کشور آغاز کرد. در آن سال، برمه دستخوش آشوب سیاسی بود که در سال 1989به روی کار آمدن ارتش و بازداشت وی منجر شد. در انتخابات پارلمانی سال 1990، در حالیکه خانم آنگ سان سوچی همچنان در بازداشت بود، جنبش طرفدار دمکراسی به پیروزی چشمگیری در برمه دست یافت. وی به عنوان رهبر لیگ ملی برای دموکراسی برمه، در سال 1990در انتخابات عمومی برمه پیروز شد ولی رهبران نظامی برمه این انتخابات را باطل اعلام کردند. راهبان بودایی یکی از عوامل اصلی در تظاهرات سال 2007علیه رهبران نظامی برمه بودند. پس از وقوع ناآرامی‌های پراکنده در اعتراض به افزایش قیمت سوخت بود که راهبان بودایی بزرگ‌ترین تظاهرات ضد دولتی پس از سال 1988میلادی را ترتیب دادند که برای چند روز اوضاع را در رانگون، پایتخت و سایر مراکز جمعیتی ملتهب کرد. دولت عاقبت برای سرکوب ناآرامی‌ها وارد عمل شد. سازمان ملل از کشته شدن 31نفر در روند سرکوب ناآرامی‌ها خبر داد در حالی که به ادعای راهبان بودایی تعداد واقعی کشته‌شدگان در این عملیات به مراتب بیشتر بوده‌است. در پی انتخابات سال 2010، دولتی به ظاهر غیرنظامی اداره امور برمه را در دست گرفته و برخی اصلاحات سیاسی را به اجرا گذاشته که به عنوان مقدمه حرکت به سوی دموکراسی، با استقبال مخالفان داخلی و همچنین کشورهای غربی مواجه شده است.

    تاریخ

      در قرن نوزدهم به تصرف بریتانیایی‌ها درآمد و پس از مدتی به هند تحت استعمار بریتانیا منضم شد. برمه تا سال 1937 به عنوان یکی از استان‌های هند اداره می‌شد. این کشور درنهایت در 4 ژوئیه سال 1948 استقلال خود را از بریتانیا به دست آورد. از سال 1962 نظامیان بر برمه استیلا یافتند و از آن پس دولتی دموکراتیک و غیر نظامی در این کشور بر سر کار نیامده است.

    دین و مذهب

      ٪ 89مردم این کشور پیرو آیین بودا هستند، ٪ 4مسیحی، ٪ 4مسلمان، ٪1روح‌باور و 2٪ معتقد به ادیان دیگر هستند.

    تقصیمات کشوری

      این کشور به 14 ایالت تقسیم میشود 1-ایالت کاچین 2-ایالت کایاه 3-ایالت کایین 4-ایالت چین 5-ناحیه ساگایینگ 6-ناحیه تانینتاری 7-ناحیه باگو 8-ناحیه ماگوای 9-ناحیه ماندالای 10-ایالت مون 11-ایالت راخین 12-ناحیه یانگون 13-ایالت شان 14-ناحیه آیه‌یاروادی

    اقتصاد

      این کشور یکی از کشورهای آسیای جنوب شرقی است، متأثر از چند دهه رکود، سوءمدیریت و انزواء. برمه کشوری حاوی منابع غنی است، اما اقتصاد آن کم‌ترین توسعه و پیشرفت را در جهان داراست. در این میان، اتحادیه اروپا، سازمان ملل متحد و کانادا تحریم‌های اقتصادی سنگینی را علیه برمه تصویب کرده بودند.

    ارتش و نظام

      نیروهای نظامی این کشور شامل نیروی زمینی و نیروی دریایی میباشد وظیفه امنیت منطقه به عهده پلیس محلی میباشد

    قوم و نژاد

      نژاد مردم این برمه میباشد

    گردشگری و سفر

      به دلیل فقر اکثر مردم توانایی سفر ندارند

    تحصیلات

      دولت میانمار هیچگونه تلاشی در جهت افزایش نرخ سواد بخصوص در مناطق روستایی انجام نداده‌است. در نتیجه سهم آندسته از افراد پانزده سالة میانماری که قادر به خواندن و نوشتن می‌باشند از 60٪ در سال 1960تنها به 66٪ در سال 1970افزایش یافت. کلیه دانشگاه‌های کشور توسط دولت نظامی در سال 1988تعطیل گردید. بدین ترتیب هنوز هیچگونه علامت یا نشانه‌ای که مبنی بر بازگشایی دانشگاه‌های برمه باشد وجود ندارد.

    گردشگری و توریست

      صنعت توریست در این کشور بسیار ضعیف میباشد

    فرهنگ

      فرهنگ این کشور یک فرهنگ بومی میباشد