همه چیز درباره پارک ملی جنگل بارانی گولا در نا مشخص، سیرالئون

پارک ملی جنگل بارانی گولا یکی از آخرین جنگل‌های بارانی کم‌ارتفاع در غرب آفریقا است و به عنوان یک ذخیره‌گاه زیست‌کره مهم شناخته می‌شود. این پارک در سال 2011 به عنوان پارک ملی اعلام شد و بخشی از تلاش‌های سیرالئون برای حفاظت از اکوسیستم‌های طبیعی و کاهش تأثیرات تغییرات آب‌وهوایی است.

این جنگل در گذشته مورد بهره برداری تجاری قرار گرفته است، با بیش از 20000 هکتار زمین بین دهه 1960 و 1980، و اخیراً برای بهره برداری از الماس و سنگ آهن تحت فشار بوده است و موضوع گزارش اخیر گلوبال ویتنس بوده است.

جنگل های بارانی گولا حاوی مقادیر زیادی کربن زیست توده است که به واسطه فرآیندهای تغییر آب و هوا و حفظ تنوع زیستی در مقیاس جهانی کمک می کند. این جنگل به دلیل شرایط فعلی و درجه تخریب یا تخریب، با انتشار یا جداسازی مقادیر قابل توجهی دی اکسید کربن، نقش مهمی در تعادل آب و هوای جهانی ایفا می کند. 

جنگل بارانی گولا در حال حاضر دارای میانگین کربن زیست توده بالای زمینی 160 تن در هر است. هکتار، در مناطق دست نخورده تر به 300 تن در هکتار افزایش می یابد. این هات اسپات شامل بسیاری از ویژگی های زیست محیطی دیگر است که آن را در سطح جهانی منحصر به فرد می کند. خدمات متنوعی توسط اکوسیستم های موجود در هات اسپات ارائه می شود.

 این خدمات شامل مواردی است که در مقیاس جهانی مهم هستند، مانند کاهش آب و هوا از طریق ذخیره و جداسازی کربن، و همچنین خدماتی که به نفع جوامع محلی هستند، مانند خدماتی که محصولات ضروری برای حفظ معیشت، مانند غذا، سوخت و مصالح ساختمانی را ارائه می دهند. 

از دهه 1990، جنگل موضوع یک پروژه حفاظتی برای حفاظت از جنگل برای دراز مدت بوده و در عین حال مشارکت و بهبود معیشت جوامع حاشیه جنگل را تضمین می کند. این پروژه با همکاری دولت سیرالئون، انجمن حفاظت از سیرالئون و انجمن سلطنتی حفاظت از پرندگان است. ترتیب مشابهی نیز در سراسر مرز لیبریا در جامعه جنگل گولا لیبریا ایجاد شده است، زیرا این دو جامعه فرهنگ ها و مردم و همچنین گونه های حیوانی و گیاهی مشابهی دارند. پارک ملی لوفا-مانو در شمال شرقی لیبریا در مجاورت پارک پیشنهاد شده است.

جنگل بارانی گولا خانه بیش از 330 گونه پرنده، 600 گونه گیاهی، و گونه‌های نادر حیات وحش از جمله فیل‌های جنگلی، شامپانزه‌های غرب آفریقا، و پلنگ‌ها است. این جنگل همچنین نقش مهمی در حفاظت از رودخانه‌ها و تنوع زیستی منطقه دارد.

پرندگانی که در این پارک زندگی می کنند شامل گونه های شاخصی مانند پیکاتارتس گردن سفید، جغد ماهیگیری روفوس، مرغ گینه سینه سفید و گولا مالیمبه هستند. علاوه بر تنوع گونه ای بالا، چندین گونه در معرض تهدید به تعداد مناسبی وجود دارند.

مشخصه این جنگل ترکیبی از اکوسیستم های طبیعی است که از چندین فرآیند اکولوژیکی و ژئوفیزیکی تکامل یافته اند که منجر به ایجاد انواع زیستگاه های زیادی مانند جنگل های گالری کوهستانی، بیشه های ثانویه، جنگل های ثانویه، جنگل های همیشه سبز مرطوب، باتلاق ها یا جنگل های مرطوب تر شده است. در نتیجه منحصر به فرد بودن رویشی متنوع سایت، محل اقامت برای حدود 49 گونه پستاندار بزرگ فراهم شده است که از این تعداد 9 گونه در حال حاضر در معرض تهدید محسوب می شوند. یک گونه به عنوان در معرض خطر بحرانی، چهار گونه به عنوان در معرض خطر و چهار گونه به عنوان آسیب پذیر فهرست شده است.

این جنگل زیستگاه جمعیت های سالمی از چندین گونه از پستانداران بومی از جمله کلوبوس قرمز گینه بالایی، کلوبوس وسترن پید و میمون دیانا است. چندین گونه از یونجه ها که در منطقه پروژه وجود دارند، بومی جنگل های گینه علیا هستند، مانند دویکر جنتینک و دویکر کوچکتر گورخر. اسب آبی در معرض خطر انقراض پیگمی در بسیاری از مناطق، به ویژه در امتداد رودخانه مانو/مورو وجود دارد.

این جنگل بارانی در مجموع 43 گونه دوزیست و 13 گونه خزنده را در منطقه پروژه شناسایی کرده است. بیشتر قورباغه ها و خزندگان ثبت شده گونه های جنگلی معمولی بودند که به منطقه جنگل گینه علیا محدود می شوند. یک سوم از دوزیستانی که با آنها مواجه شده اند در فهرست قرمز IUCN به عنوان در معرض خطر یا نزدیک به تهدید قرار گرفته اند. تجزیه و تحلیل های ژنتیکی دو نمونه از جنس Phrynobatrachus را به عنوان یک گونه مرموز جدید برای علم شناسایی کرد.

بازدیدکنندگان می‌توانند از مسیرهای پیاده‌روی متنوع برای کشف طبیعت، تماشای پرندگان نادر، و تجربه زندگی در یکی از مهم‌ترین مناطق حفاظت‌شده زیست‌محیطی غرب آفریقا استفاده کنند. این پارک همچنین به عنوان بخشی از پروژه‌های حفاظت بین‌المللی، مانند برنامه REDD+ برای کاهش جنگل‌زدایی و حمایت از جوامع محلی، شهرت دارد.

پارک ملی گولا مکانی ایده‌آل برای علاقه‌مندان به طبیعت، محیط زیست، و ماجراجویی است و نقش مهمی در توسعه پایدار گردشگری و حفظ تنوع زیستی در سیرالئون دارد.

بررسی‌های بیولوژیکی نشان می‌دهد که این جنگل خانه بیش از 330 گونه پرنده است، که 14 گونه از آنها در معرض تهدید هستند،   بیش از 650 گونه پروانه و 49 گونه پستاندار، از جمله جمعیت بیش از 300 شامپانزه غربی، اسب آبی کوتوله. و جمعیت فیل جنگلی بسیار کاهش یافته است. این پارک توسط BirdLife International به عنوان منطقه مهم پرندگان (IBA) تعیین شده است زیرا از جمعیت قابل توجهی از گونه های پرندگان پشتیبانی می کند.