قدم‌های لاهیج در توسعه توریسم بومی

در پرداختن به حوزه گردشگری، نباید اسیر اعداد شد. نمی‌توان تاثیر افراد را فراموش کرد زیرا یکایک آنها، قلب تپنده گردشگری هستند. سازمان بین‌المللی گردشگری در کتابی با عنوان «داستان‌های گردشگری: داستان من، جامعه من، آینده ما» سرگذشت کسانی را روایت می‌کند که برای توسعه گردشگری و ایجاد تغییری مثبت در اجتماع پیرامون خود کوشیده‌اند و لحظات به یاد ماندنی برای گردشگران ساخته‌اند. این کتاب، بازتاب تکاپوی افرادی است که ظرفیت‌های جوامع خود را خلاقانه بارور ساخته‌ و تاریخ و سنت‌های سرزمین‌شان را احیا کرده‌اند تا از آنها سنگ بنایی برای آینده‌ بسازند. ۲۸ روایت از سراسر جهان در این کتاب گنجانده شده است. هر هفته، یکی از آنها را با شما به اشتراک می‌گذاریم. نام من داداش علیف است و این داستان من است. من متاهل هستم و دو فرزند زیبا دارم. در حال حاضر به‌عنوان معلم در لاهیج کار می‌کنم و زبان‌های آذربایجانی و روسی را تدریس می‌کنم. تدریس شغل من است که برای تامین معیشت خانواده‌ام به آن می‌پردازم. اما این تنها کار من نیست. من در زمینه گردشگری هم فعالیت می‌کنم. گردشگری منبع درآمد دیگری برای خانواده من است، اما این کار به چشم من تفریحی لذت‌بخش است. در ارتباط با گردشگران از توانمندی‌های زبانی‌ام بهره می‌برم، آنها را به زبان‌های انگلیسی، آذربایجانی و روسی راهنمایی و در منزل خودم از آنها پذیرایی می‌کنم. لاهیج در زمره زیباترین مناطق جمهوری آذربایجان است. در گذشته، با وجود اینکه با مفهوم گردشگردی آشنایی داشتم، چندان به این حوزه علاقه‌مند نبودم. ۱۳ سال پیش در کارگاهی در گرجستان، گردشگری برای من معنایی تازه یافت. پس از حضور در آن کارگاه، زندگی من دگرگون شد. به کشورم بازگشتم و با افراد مختلف در خصوص گردشگری و منافع آن گفت‌و‌گو کردم. چندی نگذشت که برای تاسیس انجمن عمومی مصمم شدیم؛ نهادی که بر توسعه گردشگری در منطقه ما متمرکز باشد و هماهنگی لازم را با مراجع قانونی صورت دهد. ثبت این انجمن دو سال طول کشید. پس از آن نمایندگان دولتی و نویسندگان کتاب‌های راهنمای سفر شناخته‌شده، مجذوب منطقه ما شدند. تمام تلاش خودم را صرف کردم تا در کنار کارم به عنوان معلم مدرسه، در کارگاه‌های گردشگری نیز حضور بیابم و راه و رسم ایجاد کسب‌و‌کاری بر پایه گردشگری را بیاموزم. یکی از چالش‌برانگیزترین برهه‌های زندگی شغلی من، احداث مرکز اطلاعات گردشگری در لاهیج بود. قانع کردن مردم محلی ساده نبود، زیرا ضرورت وجود چنین مرکزی را احساس نمی‌کردند. به‌رغم آنکه بانک جهانی یکی از پروژه‌های ما را تایید کرده بود، در یافتن محل مناسبی برای استقرار مرکز ناکام بودیم. بسیاری از مردم محلی و حتی خویشاوندان خودم، موانع متعددی بر سر راه تاسیس این مرکز ایجاد کردند. مردم ارزش این کار را نمی‌دانستند. سرانجام، با وجود تمام مشکلات، مرکز اطلاعات گردشگری لاهیج در سال ۲۰۰۶ گشایش یافت. در مدت کوتاهی، شرکت‌های گردشگری و افرادی که قصد داشتند به منطقه لاهیج سفر کنند، از وجود مرکز اطلاع‌رسانی ما مطلع شدند. موفقیت مرکز ما چشمگیر بود. کتاب راهنمای سفر معتبر «لونلی‌پلنت» مرکز اطلاع‌رسانی ما را ستود و آن را «کارآمدترین مرکز گردشگری در منطقه مرکزی آذربایجان» نامید. ما یک بانک اطلاعاتی در لاهیج ایجاد کردیم که اطلاعات تمام مراکز پذیرایی از مسافران در آن نگهداری می‌شود. اطلاعات تمام هتل‌ها، رستوران‌ها، مسیرهای گردشگری، راهنماها و سایر خدمات گردشگری در این بانک اطلاعاتی مرتبا به‌روزرسانی می‌شوند. مرکز اطلاع‌رسانی لاهیج وبگاه خود را راه‌اندازی کرده است. در صورت مراجعه گردشگران به مرکز اطلاع‌رسانی ما، بهترین خدمات مقرون به صرفه را به آنها معرفی و در قبال معرفی این خدمات مبلغ ناچیزی دریافت می‌کنیم. این مبلغ تنها برای بقای مرکز کافی است. لاهیج که یکی از زیباترین مناطق آذربایجان است، با رواج گردشگری حیات تازه‌ای یافته است. در ابتدا مردم محلی را تنها با فواید گردشگری آشنا می‌کردیم، اما امروز بر افزایش تعداد گردشگران و بهبود سطح خدماتی که به آنها ارائه می‌شود، متمرکز شده‌ایم. توسعه گردشگری در این منطقه موجب شده خانواده‌های نیازمند با پذیرایی از گردشگران منبع درآمدی بیابند. در جست‌و‌جوی امکانات اقامتی برای گردشگرانی که به لاهیج سفر می‌کنند، با افراد جدیدی آشنا شدم که فرصت‌های تازه‌ای برای آموختن، کسب درآمد و پیشرفت در اختیار من گذاشتند. گردشگری به من امکان داد که دوستان تازه‌ای در آذربایجان و در سراسر جهان بیابم. همواره تلاش می‌کنم راه را برای بهبود شرایط خانواده‌های کم‌بضاعت هموار سازم. آگاهم که این مهم، تنها با فراهم آوردن بهترین امکانات برای گردشگران و معرفی لاهیج میسر خواهد شد و هرکس باید نهایت کوشش خود را در این راه به‌کار گیرد. درباره جمهوری آذربایجان روستای لاهیج کمتر از هزار نفر جمعیت دارد و یکی از زیباترین مناطق کوهستانی آذربایجان به شمار می‌رود. سابقه تاریخی این خطه به قرون وسطی می‌رسد. صنعتگران خلاق این ناحیه از آن زمان تاکنون، انواع دست‌ساخته‌های ظریف خود را به علاقه‌مندان عرضه می‌کنند. محصولات چرمی، قالی‌ها، جواهرات دست‌ساز، سنگ‌های زینتی و بافته‌های پشمی لاهیج توجه گردشگران را از سراسر جهان به سوی این روستای کوچک جلب می‌کند. لاهیج نمونه‌ای از حرکت به سوی آینده، در کنار حفظ میراث گذشته است. به‌منظور مقابله با خطر زلزله، شیوه بدیعی در ساخت بناهای این روستا به‌کار گرفته شده است که هویتی غنی به لاهیج بخشیده‌اند و موجب استحکام فیزیکی و اجتماعی این ناحیه شده‌اند.

  • منبع دنیای اقتصاد